HEZKUNTZA ETA OSASUNGINTZA BESTEREN ESKUETAN UZTERA ERAMAN GAITU INERTZIAK, LANAK, PRESAK. UNE BATEZ GELDITU ETA SEME-ALABEN ETA NORBERE PREMIAK ADITU ETA BEHATZEAK ERAMANGO GAITU ARDURAK HARTZERA
Nola iritsi gara puntu honetaraino?”. Galdera hori irakurriko duzu hurrengo orriotako batean, Lander Presa bost hilabeteko umearen aitaren ahotan. “Intseguritate hau, konfidantza falta hau, gaurasoon ezintasun hau… nola iritsi gara puntu honetaraino?”. Jendartea ez dela bat-batean eta espontaneoki iritsi egoera honetara, erantzuten dio Donetz Iradi pediatriako erizainak, transmisioa eten, eta hezkuntzaren eta osasunaren kudeaketa delegatzearen ondorioz iritsi garela, iritsi direla guraso asko euren bizimodua hankaz gora ikustera. Delegatzea, ordea, ez da sarritan nahita eta kontzienteki hartutako bidea izan, errekak, inertziak, gizarteak, lanak, presak, produzitu beharrak… garamatza, usu, lehentasunak desordenatu eta hezkuntza eta osasuna besteren eskuetan uztera.
Egoera horretan, gelditzeko gomendioa egiten du Txusa Balbas ginekologo eta homeopatak, barruko elkarrizketa luzean. Gelditu, aditzeko, behatzeko, sentitzeko. Pausatu, ardurak hartzeko; lehenik eta behin nork bereak, bere buru-gorputzarenak — osasunaren kudeaketarenak aipatzen ditu Balbasek—, hori izango baita gurasotasuna sentitzen hasteko gakoetako bat.
Gelditu bai, baina ez atzera egiteko. Pausatu lehentasunak ordenatzeko. Nork bere buru-gorputzari entzuteko. Ardurak hartzeko, hezkuntzan nola osasungintzan, hazieran, beraz. Mantsotu, indarra hartzeko; segurtasunez eta konfidantzaz aurrera egiteko.
Eman diezaiogun daukanari garrantzia.